Biografie
Leven en carriere
William Horatio Powell (29 juli 1892 – 5 maart 1984) was een Amerikaanse acteur en een grote ster bij Metro-Goldwyn-Mayer. Hij werd vooral bekend door zijn samenwerking met Myrna Loy in 14 films, waaronder de 'Thin Man'-reeks, gebaseerd op de personages Nick en Nora Charles van Dashiell Hammett. Powell werd drie keer genomineerd voor een Oscar voor Beste Acteur: voor 'The Thin Man' (1934), 'My Man Godfrey' (1936) en 'Life with Father' (1947). Na de middelbare school vertrok hij op 18-jarige leeftijd naar New York om aan de American Academy of Dramatic Arts te studeren. Na zijn afstuderen in 1912 werkte hij in vaudeville- en toneelgezelschappen. Na successen op Broadway begon hij in 1922 zijn Hollywood-carrière met een kleine rol in 'Sherlock Holmes'. Zijn doorbraak in de geluidsfilm kwam met de hoofdrol in 'The Canary Murder Case' (1929). Zijn meest iconische rol was die van Nick Charles in zes 'Thin Man'-films, waarvoor hij zijn eerste Oscarnominatie kreeg. Zijn schermpartnerschap met Myrna Loy was een van de meest productieve in Hollywood. In 1936 speelde hij de titelrol in 'The Great Ziegfeld', dat de Oscar voor Beste Film won. Een romance met collega Jean Harlow eindigde tragisch met haar vroegtijdige dood in 1937, wat, samen met een eigen kankerdiagnose, zijn carrière vertraagde. Zijn laatste film was 'Mister Roberts' (1955). Powell overleed op 91-jarige leeftijd aan hartfalen in Palm Springs, Californië.
