Wolfgang Preiss

Wolfgang Preiss (27 februari 1910 in Neurenberg – 27 november 2002 in Baden-Baden) was een Duits toneel-, film- en televisieacteur. De zoon van een leraar studeerde in de vroege jaren dertig filosofie, Duits en drama en nam privé-acteerlessen bij Hans Schlenck. Hij maakte zijn toneeldebuut in München in 1932 en trad daarna op in theaters in onder meer Heidelberg, Königsberg, Bonn, Bremen, Stuttgart en Berlijn. In 1942 debuteerde hij – vrijgesteld van militaire dienst – in de UFA-film 'Die grosse Liebe' met Zarah Leander. Na de Tweede Wereldoorlog keerde hij terug naar het toneel en werkte vanaf 1949 veelvuldig als nasynchronisatieacteur. In 1954 hervatte hij zijn filmcarrière met 'Canaris' van Alfred Weidenmann. Het jaar daarop bracht zijn hoofdrol als Claus von Stauffenberg in 'Der 20. Juli' hem grote bekendheid en een Bondsfilmprijs. Preiss werd vervolgens vaak gecast als de plichtsgetrouwe Duitse officier, een rol die hij in vele (internationale) producties vertolkte, zoals 'The Longest Day' (1962), 'The Train' (1964) en 'A Bridge Too Far' (1977). Ook speelde hij meermaals de slechterik Dr. Mabuse, te beginnen in Fritz Langs 'The Thousand Eyes of Dr. Mabuse' (1960). In de jaren tachtig was hij veel op televisie te zien, onder meer als generaal Walther von Brauchitsch in de mini-series 'Winds of War' en 'War and Remembrance'. In 1987 ontving hij een tweede Bondsfilmprijs voor zijn uitzonderlijke filmwerk. Als stemacteur sprak hij onder anderen Lex Barker, Christopher Lee en Conrad Veidt in.