Yann Le Masson

Yann Le Masson was een Franse documentairemaker en directeur fotografie, geboren op 27 juni 1930 in Brest (Finistère) en overleden op 20 januari 2012 in Avignon (Vaucluse). Hij groeide op in een traditioneel katholiek gezin met zes kinderen, met een Baskische moeder en een Bretonse vader, en woonde in Brest, Vannes, Toulon en later Dakar. Na een solide studie wiskunde en elektrotechniek ging hij naar de filmacademie aan de rue de Vaugirard en later naar IDHEC, waar hij deel uitmaakte van een groep filmmakers die campagne voerden tegen de Indochina-oorlog, voor de onafhankelijkheid van Marokko en Tunesië, en tegen de Algerijnse oorlog. Na zijn afstuderen in 1955 werkte hij als assistent-operator, maar als overtuigd antikolonialist probeerde hij zijn militaire dienst uit te stellen. Uiteindelijk werd hij opgeroepen en diende hij als parachutist in Algerije, waar hij weigerde bevelen op te volgen en werd gedegradeerd. Via een bevriende filmmaker, Michèle Firk, raakte hij betrokken bij het FLN-ondersteuningsnetwerk en hielp hij Algerijnse activisten. Hij filmde in Tunesië met Olga Poliakof 'J'ai 8 ans', dat tien jaar lang verboden werd in Frankrijk. Ook zijn film 'Sucre Amer' (1962) over de koloniale situatie op Réunion werd tien jaar verboden. In 1971 regisseerde hij met Bénie Deswarte 'Kashima Paradise' (met commentaar van Chris Marker), dat als zijn meesterwerk wordt beschouwd. Later werd hij schipper en werkte hij van 1980 tot 1993 als binnenvaartschipper in Europa. Yann Le Masson overleed rustig in januari 2012 en liet vijf films na, nauw verbonden met zijn persoonlijke reis en zijn engagement.