Zoë Akins

Zoë Akins (30 oktober 1886 – 29 oktober 1958) was een met de Pulitzerprijs bekroonde Amerikaanse toneelschrijfster, dichteres en auteur. In de vroege jaren 1930 werd ze actiever in de filmwereld, schreef ze verschillende scenario's en gaf ze toestemming voor kleine bewerkingen van haar werk, zoals The Greeks Had a Word for It, dat twee keer werd verfilmd (in 1932 als The Greeks Had a Word for Them en in 1938 als Three Blind Mice) – geen van beide was een succes. Twee hoogtepunten uit deze periode zijn de films Sarah and Son (1930) en Morning Glory (1933), die later werd geremake als Stage Struck. Hoewel beide films hun vrouwelijke hoofdrolspeelsters (Ruth Chatterton en Katharine Hepburn) Oscarnominaties opleverden, was dat niet genoeg om haar carrière te lanceren. Ze kreeg uiteindelijk erkenning in 1935, toen ze de Pulitzerprijs voor Drama won voor haar dramatisering van Edith Whartons The Old Maid, een melodrama dat zich afspeelt in New York City en is geschreven in vijf episodes die zich uitstrekken van 1839 tot 1854. Een filmversie van The Old Maid volgde in 1939, met Bette Davis in de hoofdrol. Ze bewerkte ook de roman La dame aux camélias van Alexandre Dumas tot de film Camille uit 1936. De film speelde Greta Garbo, Robert Taylor en Lionel Barrymore, en leverde Garbo haar derde Oscarnominatie op. Tot haar verrassing kwam ze in 1953 opnieuw in de schijnwerpers te staan, toen Jean Negulesco een bewerking van The Greeks Had a Word for It regisseerde. De film, getiteld How to Marry a Millionaire, werd een kaskraker en hielp de carrière van Marilyn Monroe te lanceren. Monroe's rol in het stuk van Akins hielp de opkomende ster om een cultureel icoon te worden, en moedigde Akins aan om een korte periode als schrijver voor verschillende televisieprogramma's te werken.