Regisseur Spencer Bogaert neemt ons mee in een nostalgische mijmering over tafeltennis en nodigt ons uit voor een spontaan potje pingpong op allerlei openbare plekken. Op basis van zijn herinneringen onderzoekt For Mouna openlijk verschillende cinematografische vormen en stijlen om het plezier van spelen en van de kindertijd te herontdekken.