Riccardo Cucciolla

Riccardo Cucciolla (5 september 1924 – 17 september 1999) was een Italiaans acteur en stemacteur. Hij verscheen in 60 films tussen 1953 en 1999. Hij won de prijs voor beste acteur op het Filmfestival van Cannes in 1971 voor de film Sacco & Vanzetti. Cucciolla werd geboren in Bari, in het zuiden van Italië, behaalde een rechtenbul en debuteerde op het podium in een amateurproductie in zijn geboortestad. Vanaf 1946 werkte hij bij de radio als stemacteur en documentaireverteller, en tegelijkertijd begon hij in de filmwereld als nasynchronisator en stemacteur. Zijn filmdebuut volgde in 1953 in 'Good Folk's Sunday' van Anton Giulio Majano. Na enkele kleine rollen kreeg hij zijn eerste belangrijke rol in 'Italiani brava gente' (1965), gevolgd door een opvallende rol in Giuliano Montaldo's 'Grand Slam' (1967). Landelijke en internationale erkenning kwam met de hoofdrol in Montaldo's 'Sacco e Vanzetti', waarvoor hij in Cannes werd bekroond en een Zilveren Lint won. Na dit succes werkte hij intensief in de jaren zeventig, met afwisselend hoogwaardige en bescheidener films. Vanaf de jaren tachtig verminderde hij zijn optredens, vooral focussend op nasynchronisatie en televisierollen. Als stemacteur sprak hij onder meer voor Roger Moore, Claudio Villa, Erland Josephson, John Cazale, Jonathan Pryce, Richard Egan, James Caan en Robert Duvall. Cucciolla overleed op 17 september 1999 in Rome op 75-jarige leeftijd. Hij liet zijn vrouw, de dichteres Alida Sessa, hun zoon Riccardo, en twee kinderen uit zijn eerste huwelijk, Francesco en Lietta, achter.