Antoinette Collard's debuut is een intiem en meedogenloos drama over rouw en identiteit. Met een indrukwekkende hoofdrol van Alice Temple en een betoverende soundtrack is deze Belgische film een aanrader voor wie houdt van rauwe emotie en oprechte cinema.
Enterre ma vie de jeune fille (2026) draait nu in Belgische bioscopen en laat een diepe indruk na. Regisseur Antoinette Collard waagt zich aan een eerste film, maar toont meteen een volwassenheid die je zelden ziet. Het verhaal volgt een jonge vrouw die worstelt met verlies en haar eigen identiteit, en de titel 'Begraaf mijn meisjesleven' is veelzeggend.
Wist je dat Collard drie jaar aan het scenario werkte, geïnspireerd door het overlijden van een goede vriendin? Die persoonlijke laag voel je in elke scène. Actrice Alice Temple, die normaal in Londen op de planken staat, trok naar een klein dorpje in de provincie om maandenlang onder te dompelen in de sfeer. Ze leerde Nederlands en volgde sessies met een therapeut om de psyche van haar personage te doorgronden.
De cast wordt aangevuld met pareltjes zoals Alex Bourcelet, die voor zijn rol als begrafenisondernemer een echte stagemeester in de rouwsector volgde. Cameraman Félix Barel koos voor uitsluitend natuurlijk licht en draaide vaak in één take, wat de emotionele impact versterkt. Het resultaat is een film die aanvoelt als een intiem dagboek, niet als een traditioneel drama.
Wat dit werk bijzonder maakt in het dramagenre is dat het geen gemakkelijke antwoorden biedt. Het confronteert je met vragen over vergankelijkheid en verandering, en blijft nog lang nazinderen. Een must-see voor wie houdt van eerlijke, onverbloemde cinema. Te zien in een select aantal zalen—mis het niet.
